به همراه على ( ع ) و حضرت خديجه كبرى - عليها سلام - سه نفرى در خانه كعبه نماز مىخواندند ؛ خانهء كعبه از شلوغى موج مىزد ، گروهى نشسته و گروهى مشغول طواف بودند ؛ يكى مىرقصيد و يكى بازى در مىآورد ، پيامبر نيز با متانت كامل نماز مىگذارد ، عربها دور آنها جمع مىشدند و آنها را نگاه مىكردند و پيش خود مىگفتند از اين سه نفر چه كارى ساخته است . البته اين سه نفر افراد عادى نبودند ؛ دربارهء على ( ع ) مىنويسند كه يكى از صفاتش اين بود كه ملامت كننده در او اثر نداشت . خلاصه مدتى نماز خواندند ؛ يك وقت مشركين مكه ديدند تلاطمى در مردم پيدا شده و بر تعداد مسلمانها اضافه مىشود . آنها براى جلوگيرى از پيشرفت مسلمانها ، از راه ارعاب و ترس وارد شدند و مسلمانها را كتك مىزدند و نسبت به آنها توهين مىكردند . دربارهء مارد عمار ياسر مىنويسند : او يك زن تازه مسلمان بود و اولين شهيد در اسلام است ؛ كفار او را گرفتند و تازيانه‌ها زدند و مردم را جمع كردند و متينگها دادند تا او را از اسلام برگردانند ، اما هر چه بيشتر اذيت كردند ، كمتر نتيجه گرفتند تا آن كه براى ارعاب ديگران ، دو شتر آوردند و هر يك از دو پاى اين زن را به شترى بستند و شترها را به جهت مخالف هم حركت دادند و آن زن را دو نصف كردند . آنها خيال مىكردند كه از اين راه مىتوانند پيامبر را از تبليغ اسلام باز دارند . اراذل و اوباش را جمع كردن و مأمور كردند تا صبحا كه پيامبر